Publicystyka

Raiden nosi zaawansowaną, czarną zbroję cyborgiczną o błyszczącej, metalicznej teksturze. Jej twarz jest częściowo zasłonięta przez mechaniczny wizjer lub przepaskę na lewym oku, z którego bije czerwony blask. Prawa strona twarzy pozostaje widoczna, odsłaniając ludzkie rysy.

Muzyka jako system narracyjny w japońskich grach – lekcja historii od bossów z Metal Gear Rising

Zastanawialiście się kiedyś, jak potężnym narzędziem potrafi być muzyka jako system narracyjny w azjatyckich produkcjach? Twórcy z Kraju Kwitnącej Wiśni od lat udowadniają, że ścieżka dźwiękowa to znacznie więcej niż tło, o czym doskonale świadczą kultowe starcia w Metal Gear Rising: Revengeance.

Muzyka jako system narracyjny w japońskich grach – lekcja historii od bossów z Metal Gear Rising Read More »

Kadr z gry Red Dead Redemption przedstawiający Johna Marstona (po prawej), ubranego w skórzaną kamizelkę, koszulę i kowbojski kapelusz, palącego papierosa i patrzącego w bok. Obok niego stoi starszy mężczyzna w eleganckim, ciemnym garniturze i cylindrze (po lewej), który wykonuje gest uniesionymi dłońmi, jakby coś tłumaczył lub opowiadał. W tle widoczna jest drewniana wieża wiertnicza lub kopalniana oraz pustynna roślinność, w tym kaktusy. Scena sugeruje dialog lub interakcję między tymi dwiema postaciami w świecie Dzikiego Zachodu.

Na Dzikim Zachodzie bez zmian. Red Dead Redemption (2010) – recenzja gry

W przeszłości nie uwierzyłabym, że westernowe historie mnie zainteresują. Mimo wszystko hit Rockstara z 2018 roku zrobił na mnie tak duże wrażenie, że nie mogłam nie ograć historii, którą wcześniej, w 2010 roku, zaprezentowano światu. Zapraszam na recenzję Red Dead Redemption.

Na Dzikim Zachodzie bez zmian. Red Dead Redemption (2010) – recenzja gry Read More »

Grafika prezentuje fragment ujęcia z animacji z gry Kingdom Come: Deliverance 2. Kadr skupiony jest na Henryku ze Skalicy, który siedzi na koniu, jest ubrany w pancerz z elementami płytowymi i kolczugą oraz żółty tabard. U boku ma miecz. Przemierza piaszczystą drogę, w tle są lasy, góry oraz nieco zachmurzone niebo. Z tyłu są inni jeźdźcy z drużyny Ptaszka z Pirksztajnu. Ujęcie jedynie Henryka w kadrze ma być symbolicznym odzwierciedleniem pustki, jakie zostawiają gry.

Zachwyt, ekscytacja, ale też smutek i poczucie straty… Dlaczego gry fabularne zostawiają po sobie pustkę?

Zakończenie np. gry fabularnej to nie tylko napisy końcowe. To przejście do kolejnego etapu, czasem nawet w realnym życiu. To pożegnanie. To emocje, które wiele mówią o nas samych. Dlaczego gry zostawiają pustkę? To ważne pytanie, które inspiruje mnie do głębszych przemyśleń…

Zachwyt, ekscytacja, ale też smutek i poczucie straty… Dlaczego gry fabularne zostawiają po sobie pustkę? Read More »

Scroll to Top
Verified by MonsterInsights